این آزمون نمیپرسه کدوم رشته «بهتره». میپرسه تو از چه جور کاری انرژی میگیری: با دست کار کنی یا با فکر، بیمار رو یه بار ببینی یا سالها، توی شلوغی اورژانس آروم باشی یا پشت میکروسکوپ.
بعد سلیقهت رو با شکل کار روزمرهی ۲۱ رشتهی دستیاری مقایسه میکنه.
راهنما: به اولین حسی که داری جواب بده، نه به جوابی که «باید» درست باشه.
روی کامپیوتر میتونی با کلیدهای ۱ تا ۵ هم جواب بدی.
فقط بخشهایی که حس روشنی بهشون داری رو علامت بزن. بقیه رو خالی بذار.
درصد یعنی سلیقهی کاری تو چقدر با شکل کار روزمرهی اون رشته همجهته. دلیلها رو بخون، فقط به عدد نگاه نکن.
رشتههایی که پایینترن، با جوابهای تو کمتر جورن؛ لزوماً بد نیستن.
هرچی نقطه به یه طرف نزدیکتر باشه، اون ویژگی برات پررنگتره. وسط یعنی برات فرقی نمیکنه.
نتیجهی آزمون نقطهی شروعه؛ تصمیم رو تجربهی واقعی میسازه.
این آزمون بر اساس شکل کلی کار هر رشته ساخته شده، نه آمار رسمی. ممکنه یه رشته توی یه شهر یا بیمارستان خاص شکل دیگهای داشته باشه. اگه نتیجه غافلگیرت کرد، اون رو یه سؤال تازه حساب کن، نه یه حکم.